In de Wulf – Heuvelland

14-02-2016 Valentijn – Jour d’ amour. Dan mag het al dat extra-tje meer zijn. We gaan beide graag uit eten, we genieten graag, we praten graag. Na een zalig vroeg ontbijt werd ik rond de middag ontvoerd door Tommeke. Maar ik liet me graag ontvoeren hoor 😉 Ik trok mijn nieuwe rode kleedje aan gezien hij zijn kostuum had aangetrokken. Ik had dus een vermoeden dat we zouden genieten in een niet alledaags restaurant. Ik wist niet zo goed waar, want we trekken niet elke dag richting Heuvelland.

Mijn hartje maakte bokkensprongetjes toen ik zag waar het was!! Ik had immers al eens gezegd dat ik er wilde gaan, maar vorig jaar met mijn verjaardag was het volzet. Gezien In de Wulf stopt eind 2016 wilde ik dat echt nog eens beleven.

Kobe Desramaults werd op jonge leeftijd al een icoon voor onze Belgische gastronomie. “Chef van het jaar” 2013 blijft meespelen op het hoogste niveau. Zoals hij zelf meegeeft, is zijn stijl soms zacht, soms brutaal maar altijd natuurlijk –en net dat maakt hem interessant. Ons bezoek aan In De Wulf werd een totaalervaring van geur, smaakt beleving, enz…. Tijdens het diner geven de chefs aan tafel de finishing touch, want zij leggen stuk voor stuk een gerecht of hapje uit, elke met hun stijl, de gekste sokken en sloefen, maar het werkt. Een internationaal team, maar dat maakt het boeiend.  Het interieur met het centrale open vuur en het ruwere houtwerk past perfect en buiten in de tuin wordt dagelijks vers zuurdesem brood van topkwaliteit gebakken. Ook glutenvrij was weer dik in orde! Genieten voor ons Tommeke dus. Hoe cru dat ook mag klinken, maar dat is enkel en alleen mogelijk in de betere restaurants. In een sterrenzaak is dat voor hem evenzeer genieten als voor mij.

Ik kan onmogelijk alle hapjes in beeld brengen, maar kan je wel de sfeer laten proeven via beeld. Smakelijk, maar vooral, ga er heen. Proef – ervaar – beleef – VOEL!!

 

Advertenties