Gevulde kipfilet met spinazie en tomaat

Tommeke en ik mompelen wel eens. Beetje verdikt, ’t schoon leven,….

En neen, we zijn absoluut niet dik zelfs; ik sta niet eens op de weegschaal;…maar als de broek gaat knellen, dan doe ik even een efforke. Ons lichaam kan er maar genot van hebben om gezonde én de juiste combinaties binnen te krijgen.

Zondagavond dus met de boeken van Pascale op de schoot!

De volgende dag (gisteren dus) volgende op de menu: gevulde kipfilet met spinazie en tomaat! ’t Was lekker (al zeg ik het zelf) en geen honger gehad. Deze morgen bracht ik er eentje naar de mama, want ik maakte er 4 en had dus eentje over. Zelf geserveerd met een sla-tje en appel erbij.

Ben wel vergeten foto’s te nemen.

Ingrediënten

  • 2 kipfilets
  • olijfolie
  • 300 g spinazie
  • 2 bosjes basilicum
  • 1 grote tomaat, in plakjes
  • takjes rozemarijn
  • citroen

Bereiden

Verwarm de oven voor op 180 °C.

Snijd de kipfilets overlangs in tweeën. Leg ze op een plat vlak en leg er plasticfolie over. Klop met een plat vlak, bijvoorbeeld het lemmet van een groot mes, de filets platter zodat ze groter worden. Wrijf ze in met olijfolie en kruid met peper en zout.

Bak de spinazie in een goede scheut olijfolie. Voeg, als die geslonken is, het basilicum toe (ook in de bloemknopjes en de malse takjes zit veel smaak). Kruid met peper en zout.

Leg een laagje spinazie, een laagje tomaat en een takje rozemarijn tussen elke kipfilet en bind ze dicht met keukentouw. (kan trouwens ook perfect zonder hoor) Zet ze 30 minuten in de oven.

Tip

Als je rozemarijn tussen de filets meebakt, kan die niet verbranden. Maar de lekkerste rozemarijn krijg je door die even in olie te wentelen en de laatste 5 minuten mee te laten garen in de oven. De rozemarijn wordt dan heerlijk knapperig.

Kookboek

Het recept ‘Gevulde kipfilet met spinazie, kruiden en tomaat’ is afkomstig uit het kookboek.

Kookboek Puur genieten van Pascale Naessens

Puur genieten

Pascale Naessens

 

In de Wulf – Heuvelland

14-02-2016 Valentijn – Jour d’ amour. Dan mag het al dat extra-tje meer zijn. We gaan beide graag uit eten, we genieten graag, we praten graag. Na een zalig vroeg ontbijt werd ik rond de middag ontvoerd door Tommeke. Maar ik liet me graag ontvoeren hoor 😉 Ik trok mijn nieuwe rode kleedje aan gezien hij zijn kostuum had aangetrokken. Ik had dus een vermoeden dat we zouden genieten in een niet alledaags restaurant. Ik wist niet zo goed waar, want we trekken niet elke dag richting Heuvelland.

Mijn hartje maakte bokkensprongetjes toen ik zag waar het was!! Ik had immers al eens gezegd dat ik er wilde gaan, maar vorig jaar met mijn verjaardag was het volzet. Gezien In de Wulf stopt eind 2016 wilde ik dat echt nog eens beleven.

Kobe Desramaults werd op jonge leeftijd al een icoon voor onze Belgische gastronomie. “Chef van het jaar” 2013 blijft meespelen op het hoogste niveau. Zoals hij zelf meegeeft, is zijn stijl soms zacht, soms brutaal maar altijd natuurlijk –en net dat maakt hem interessant. Ons bezoek aan In De Wulf werd een totaalervaring van geur, smaakt beleving, enz…. Tijdens het diner geven de chefs aan tafel de finishing touch, want zij leggen stuk voor stuk een gerecht of hapje uit, elke met hun stijl, de gekste sokken en sloefen, maar het werkt. Een internationaal team, maar dat maakt het boeiend.  Het interieur met het centrale open vuur en het ruwere houtwerk past perfect en buiten in de tuin wordt dagelijks vers zuurdesem brood van topkwaliteit gebakken. Ook glutenvrij was weer dik in orde! Genieten voor ons Tommeke dus. Hoe cru dat ook mag klinken, maar dat is enkel en alleen mogelijk in de betere restaurants. In een sterrenzaak is dat voor hem evenzeer genieten als voor mij.

Ik kan onmogelijk alle hapjes in beeld brengen, maar kan je wel de sfeer laten proeven via beeld. Smakelijk, maar vooral, ga er heen. Proef – ervaar – beleef – VOEL!!